ertelenmiş hayatların tesellisidir yarınlar.
aciz kalplerin iç burkan sığınak bekçileri.
anı yaşayamadığına hayıflanma sesidir.
halbuki;
ertelemeden yaşasak,
korkmadan söyleyebilsek içimizdekileri,
sırf birilerini kırmamak adına mahvetmesek yaşamımızı,
feragat etmesek kendi mutluluğumuzdan,
bencil olmayalım naralarına inat,
azıcık yapabilsek kendimiz için bir şeyler.
yarın demeden bugün harekete geçebilsek,
kahraman edasıyla biraz da olsa göz karartabilsek,
koyabilsek taşın altına elimizi.
bugünlerin de dünlerin yarınları olduğunu anlayabilsek...
ertelememek gerekir yaşamı...
yarın geç olabilir.
(minerva, 8/13/2007 1:45:00 PM)