ustad nazim hikmet ran'in "karli kayin ormani" siirinde gecen dizelerdir.
aciklamaya gerek yoktur da, hissettirdikleri yazilabilir belki;
hani bazen icinde yasarken farkinda olmaz da insan,
disaridayken sorar durur kendine bu misralari...
memleket yerindedir sukur, ama sen uzaktasindir,
olsun yine de, kavusma umudun hep vardir.
yildizlar da oyle, onlar da yerli yerindedir daima.
gokyuzune her baktiginda onlari gorebilirsin.
bir gencliktir uzaklasan, git gide senden.
kayip giden ellerinden, suruklenip ucan, ruzgarlarin pesinden.
(journey, 07.07.2006 07:08:00)