kırşehirli ozan şemsi yastıman ın memleketine olan özlemini eğlenceli bir şekilde anlattığı eseri...
memleket hasreti
ölmez, sağ olursam bu yaz inşallah
sılayı bir daha görmek istiyom
çugun’a varınca ya ağşam, zabah
topraklara yüzüm sürmek istiyom
kaman’ı, mucur’u, çiçekdağı’nı
kındam, dinekbağı, hem özbağ’ını
köylü, kentli, hastasını, sağını
görüp bir muhabbet kurmak istiyom.
hacı bektaş, ahi evran sultanı
aşık paşa, kaya şeyhi cananı
İmarette neslim şeyh süleyman’ı
aşk ile bağrıma sarmak istiyom.
ahievran, çarşı içi, hökümet
kümbetaltı, kayabaşı, İmaret.
akrabayı, eşi dostu ziyaret
uğrayıp, hal-hatır sormak istiyom.
ne büyüktür zevki yurdu görmenin
kaç senenin hasretine ermenin
dört bir yanda methedilen termenin
şifalı suyuna girmek istiyom.
halam sağ olsa da, sesim duysaydı
cebime devramel, iğde koysaydı
(şunda yi) diyerek alma soysaydı
cevizi de dişle kırmak istiyom.
bir de gitsem tezem beni görseydi
İçi çokelikli dürüm dürseydi
hele azıcık da sızgıt verseydi
o an pirzolayı yermek istiyom.
dayım gilden acık köğtür aldırsam
emmim gilden armıt kak’ı buldursam
ceblerime şak leblebi doldursam
töhmeleyip, uşgur kırmak istiyom.
sögürmelik bir et çıksa satırdan
höşmerim, çullama gitmez hatırdan
kuşlukleyin hedik gelse tandırdan
çölmeğin içine girmek istiyom.
bir hağbe kemeyi yüklesem sırta
çıksam bir alamaç yapacak sırta
beş gö suvan, üç kaynamış yımırta
bazlama içine sarmak istiyom.
bunları her daim arzular özüm
memleket mahsülü vücuda lüzum
tokaloğlu kaysı, dıranı üzüm
tek, yimeyim, şöyle dermek istiyom.
bir dügün olsa da bir kayın gitsek
dokuz butlu tavuk lafını etsek
dam pilavu, gelse yisek tüketsek
davullu zurnalı dernek istiyom.
harmana denk gelse, düvene binsem
şöyle dabaz olup, kaşınsa ensem
acık bağ bellesem, acık dinlensem
çayıra bir pala sermek istiyom.
bağ bozumu üzüm haftına batsak
bekmez kazanına hayvalar atsak
boranıynan damla şiresi datsak
arı soksa, çamır sürmek istiyom.
üç arkadaş şöyle bir bahça bulsak
çalpıdan hatlayıp, bir üzüm yolsak
sağbısı dutsa da, bir rezil olsak
o tatlı günlere ermek istiyom.
seğirdip, dolaşsak hep tarla dapan
keklik dutmak için kursaydık kapan
daş döğüşü olsa, vızlasa sapan
kafamı, gözümü yarmak istiyom.
bilmem ki olur mu gine becerim?
çayırda oynasak zıkka, acerim
terleyıp, karakıp, bir su içerim
dalağım kabarıp, böğrmek istiyom.
enteremi giysem, sümüğüm aksa
koluma silerim, yağlığım yoksa
(başangı) dır diye mahalle bıksa
kesekle camları kırmak istiyom.
cesurluğum dutsa, şöyle kasılsam
yaylıların arkasına asılsam
kımçıyı yiyince yere yassılsam
yollarda ağlayıp durmak istiyom.
ceviz kaval etsem, sakam da toksa
çızgılı oynarım, eneğim çoksa
koluma söylerken bir döğüş çıksa
sumsuk yimek, hem de cırnak istiyom
tok, çik, opban, mirre bir aşşık atsam
sakanın dımığna kurşun akıtsam
üç yüz enek ütüp, cebe bakıtsam
(ne şişiyon la) dedirmek istiyom.
görür m-ola bu fakirin gözleri?
delice çay’ını, berrak özleri
kıssıkkaya serinledir bizleri..
neyleyım denizi, ırmak istiyom.
kim sorarsa yazdın bunları niye
gelecek nesile kalsın hediye
kırşehir’de doğdum, türkmen’im diye
her yerde göğsümü germek istiyom.
ey şemsi yastıman, ümitli kulsun
kısmet ise gayen yerini bulsun
hemşeriler buna vasıta olsun
kırşehir’e selam vermek istiyom.
(benvaryaben, 06.09.2006 16:13:00)