ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim diyen yılmaz erdoğan`dan esinlenerek yaratımış olan versiyonudur. sözlük için uyarlanmıştır. her an kapanma tehlikesi içinde olan ve sinyaller verebilen sözlüğün bir gün bile açık olması ne büyük bir etkileşim yaratabilmektedir bünyede. ³
sen kapalıyken ben, sinemalara gittim bütün filmlerini seyrettim o sevdiğimiz artistin sen kapalıyken ben vita kutularında çiçek yetiştirdim sokakta top oynadım çocuklarla ayakkabılarımı eskittim güneşe karşı durdum sabahları geceleri bir başıma yıldızları bekledim ama, başka sözlüklere girmedim sen kapalıyken ben kiramı ödedim pijamalarımı giydim haber bültenlerini izledim gazetelerden kupon kestim sen kapalıyken ben sigara içtim, öksürdüm otobüse bindim acıyan yanlarımı körelttim deniz kıyısında yürüdüm manavdan soğan aldım yeni çıkan şarkıları dinledim kafeste beslediğimiz kuşu saldım islık çaldım başka sözlüklere girmedim sen kapalıyken ben hep uyandım, sayıkladım kanadım boyuna takvimler aldım her gün bir yaprağını kopardım deli ayrılığın sen kapalıyken ben gömleğimi ütüledim sobada elimi yaktım bir şiir yazdım bir hercai menekşe aldım çiçekçiden hani o alnına kader değmiş hani o dudaklarına deniz tuzu dokunmuş hani o erken vurulmuş gençliğimiz gibi dağıldım başka sözlüklere girmedim sen kapalıyken ben bir adını söyleyemedim şöyle bağıra bağıra bir yüzünü göremedim görüş günlerinde sen kapalıyken ben kapı kapattım, pencere açtım mutfakta oyalandım kanepede yattım hatta bir yolluk aldım odaya çok ta kulak asmadım çokta koymadı bu bana alt tarafı kapalıydın alt tarafı bir yanımı alıp götürmüştün bir yanımı yani yazarlığımı yani gözlerimin ferini yani kalemimi alt tarafı şarkılar ölecekti alt tarafı kanayacaktı kalbim İşte sensiz İşte nefessiz İşte kimsesiz bir sesti alt tarafı her tarafım yıldızlar yine oradaydı oysa yazdıklarım, entrylerim sen içerdeyken ben vitrinlerin önünden geçtim minibüs duraklarında bekledim simitçilerle yarenlik ettim başka sözlüklere girmedim üstüme bir ceket aldım el tezgahlarında kitaplara baktım sen kapalıyken ben hiç oturup ağlamadım hiç karartmadım umudu hiç bulandırmadım onuru öyle dimdik durdum ortada İşte burada ulan işte burada böyle burada hiç yıkılmadan hiç utanmadan ve hiç unutmadan sen kapalıyken ben her zaman yaptığım gibi buzdolabını ayağımla kapadım parkların banklarına adını kazıdım adını kazıdım duvarlara hiç unutmadım, utanmadım korkmadım başka sözlüklere girmedim