hiçbir yerinde yok asaletin ibresi
sesinde kamaşmasında tensel bir büyünün
atlas hani libas ve kuytu bakışlı mavi gözlerin
sanki hepimize bütün şiirleri hala fısıldayan
bir eski büyük şairmiş gibi
aşk bir erken didişme bir sorgu sualmiş de
mezbele ve yaralıymtş eski yaraların yeniden kanamasından.
hiçbir yerde yok asaletin ibresi
bir adamın yüzünde ya da yalana çok benzeyen bir doğru
sözünde belki.....
saçlarının çevriminde ıslak bir beyaz kadının
yüksek rakımlı göllerin buzul saflığında
ve kokusunda çiçeklerinin kanireşin
elbet şiir olacak şairin tesellisi
ve en kötüsü bile işe yarayacak aşkiaşmaiarın
yazana değilse biie okuyana faydalı
bak aynı başına gelmiş adamın benim başıma gelen
o da üzülmüş aynı benim gibi ....
benimki daha acıklı değil
onunkinden, fiyakalı değil onun acısı benimkinden
sade güzel olan kelimeler..
sade kelime!er...
kelimeler....
sen aşka aşıksın müsaitsin gördüğünü abartmaya
biz olsa olsa bir müddet aşklaştık aşkım aşık olmadık
bîr elim sana uzanır, öteki berikinin zaten elinde
bırak yoluma gideyim bildiğimce
yabancısı olduğum bir şey değil yabancılar
saktım yerlisi yabancısı aşağı yukarı hepsi benzer erkekler....
eğer bir söz, bir ses bekliyorsan bu adamdan
İçinde hiç gönderme isteği bulunmayan bir git
lazımsa eğer...
işte orada duruyor...
ağzımın bir yerinde...
almak ister misin dilini sokup aklıma
sana ait olan herşeyi bir nefeste
bir göz yumma anında
bîr soğuk telefon konuşmasında
geri alabilir misin ?
seni benden geri alabilir misin?
kovabilir misin beni senden?
sevgilim
yoksa sen
sevgilim olmayabilir misin?
şiir: yılmaz erdoğan
(elrohir, 7/8/2007 11:10:00 PM)