okuduğum kitaplar,gördüğüm yerler,tanıdığım insanlar aslında bunların hiç birinin farklı olmadığını gördüm.asıl fark kendimdeydi.farklı ben olmalıydım.başkasını değiştiremezdim.ama bunun için uğraştım.değiştiremeyeceğimi anladım hatta ona benzemeye başladığımı...ve kendiminde değiştiğini anladım.ama birazda olsa anlamıştı beni değiştiğini fark ettim sevindim ona birşeyler verebilmiştim.oda bana sevgisini,belkide tüm iyi niyetliliğini.elinden tüm geleni..ama olmadı işte.bizde fazla zorlamadık.hp değişmeye çalıştık bırakalımda bundan sonra gittiği gibi devam etsin dedik.ve birdaha hiç görüşmedik..ama ikimizde sevdik belkide güvendiğim tek insandı o..sevgisinden emindim,kendimden de.ama beceremedik.kolayı seçtik.bu kadar zamndan sonra pes ettik.ideaallerimin,benim hayatım,nasıl olduğum,ne durumda olduğum hiç önemli değildi artık.hayatın anlamı olmuş meğer.ben eğer çalışıyorsam onun için çalışıyormusum,yemek yiyorsam onun için yiyormuşum,mutluysam hayatmda o old.için mutluymuşum,konuşuyorsam ve ağzımdan güzel şeylr çıkıyorsa onun için söylüyormusn ve yaşıyorsam onun için yaşıyormuşum.uzun süre gelemedim kndime yokluğuna alışamadım.hayatımda ondan sonra ne çok keşke demişim.keşke yada belki..keşke bitmeseydi..keşke ..belki belki bigün..belki hiçbir zamn...ölümü hissetttim yokluğunda.seessiz yerleri sectim bir süre.karanlıkta kaldım kapkaranlıktı.etrafımda dağlar vardı.göl kıpkırmızı görünüyordu.. o an ölüm bana yakındı.iyice kararmıştı hava..sen senden önce ve sonralar geçti gözümün önünden.takılıp kalmıştım gittin o yere..karşıya bağırdımm duymadın beni ben uzaktaydım zaten yanlızdım..korkuyordum aslında..birinin bana yardım etmesini bekliyordum.dağlar kapkaranlık oldu güneş battı..gitme vaktiydi..seninle son kez yüzleşmiştim orda..kendimle..hayatla..doğru olmak istmiyordum artık hayatı onlar gibi yaşamak boşş..umarsız..duyarsız..eksik..zaten nasıl tam oalblirdi ki..o yoktu.kim benden iyi olmamı bekleyebilirdi ki.herkes..:)evt herkes herkesten birşeyler bekler zaten..bende iyyiymiş giibi göründüm..yani sahte yüzlere bir yenisi daha eklendi..kendimide kandırdım onlarıda..birşeyler sakladım önce,sonra yalan söyledim..sonrada aslında ben hep böyleymişim davrandım..sanki birilerinden intikam alıyordum..aslında bu kimsenin sucu değildi.bu bizim sorunumuzdu ama ikimizde başkalarından çıkarıyorduk acısını cunkü biz yoktuk..sen vardın..ben vard..ama yoktum sende yoktun...
(conci, 9/12/2007 3:25:00 AM)