yahya kemal beyefendi ile, sohbetlerimizde bahsi geçen, büyük bir talihsizlik ile benim ağzımdan çıkan ilginç ve bir o kadar da sevimli söz öbeğidir, ankaranin en cok istanbula donusunu seviyorum diyen insan basiretsizin bayrakla onde gidenidir..
yine edebiyat sohbetindeyim, ben yahya orhan yaşar halide rifat reşat ve kamil oturup ankara istanbul muhabbeti ediyorduk. aninden yahya bey aniden ortaya atladı ve dedi ki..
ankara nın en çok istanbula dönüşünü severim dedi.
herkes şaşırmıştı, tıpkı romanlardaki gibi sessiz bir hava vardı, eminim agatha bu havayı daha önce solumuş olsaydı, inanın ki bu havayı romanlarına taşırdı. bu sessiz havayı kim bozacak diye herkes birbirine bakarken
kamil sakinlikle dedi ki
sorduk mu len?
reşat a baktım tıss dedi.. halide ise kehkeh kıvamında idi. ben ise kamil in açıksözlülüğne hayran kalmıştım..
ve vakit kaybetmeden dedim ki.. yaa yahya bey gördünüz mü? nasıl basiretsiz bir fenomen başlattığınızın farkında mısınız? 50 yıl sonra bile hala millet ankara nın en çok istanbula dönüşünü severim ankara nın en çok istanbula dönüşünü severim ankara nın en çok istanbula dönüşünü severim diye dönüp duracak ortalıkta, niye böyle talihsiz bir açıklama yaptınız sanki dedim..
kem küm etti.
o arada kamil lafa karıştı.
sanki istanbul u siz inşa etmiş gibisiniz, sanki istanbul babanızın malı, nedir bu istanbul sevgisi, nedir bu istanbul yukarı istanbul aşağı. nesini beğenmedin ankaranın. söylesene, söylesene diyorum sana duymuyormusun. nedir seni ankara dan soğutan istanbul a bağlayan şey..
söylesene, söyleeeeeeeeeeee diyerek kamil sinirlendi..
kontrolu ele aldım ve bitirişi yaptım..
demek ki neymiş sayın beyatlı, yaptığınız açıklama sizden geriye miras kalan en talihsiz açıklama olacaktır, ve bazı düşünmeyi bilmeyen, yaratıcılıktan uzak insanlar da bas bas ankara nın en çok istanbula dönüşünü severim bağıracaktır.
dedim. ve bitti
(yazarlik, 16.08.2007 11:51:00)