bu his öyle kolay kolay terk edilemez, bir kenara itilenemez bir histir. sırf onu kaybetmemek için dağınıklık içinde bir düzen kurar insan kendine ve en ufak bir şeyin dahi alıştığı yerden milim kıpırdamasını istemez. tabi tabi konu hakkında verilebilecek örneklerin tümü yukarıdaki örneğe benzemez. misal; sevgiliye alışır insan. başkasıyla tanışmaya, onunla bitmek tükenmek bilemeyen bir ikna olma sürecine girmeye üşenir. karşısındakine bir türlü yeteri kadar alışamadığından, rahatı bozulur. zaten hali hazırda alıştığı, yanında hiç kasılmadan, hiçbir kelimesinin hesabını yapmak zorunda olmadan varolabildiği biri vardır. bu rahatı ve kemikleşmiş alışkanlığı ter etmek istemez.
bu his aşkı zedeler ve alışılana körükörüne bağlanmayı beraberinde getirir.
sırf alışkanlıklarıyla arasında sıkı sıkıya bir bağ olduğundan, iş ya da şehir değiştiremeyen ve bunu yapmaktan çekinen, korkan insanlar vardır misal.
alışkanlıkları çok severseniz, üzerinize yapışırlar zamanla. kopmak imkansızlaşabilir.
sandığınızdan da zor olabilir.
(burton, 10/15/2006 9:01:00 PM)