tarihin hep zeki ve çalışkan insanları ödüllendirmediğinin bir ispatıdır tesla.
tamam belki tesla "bilim manyakları" tarafından tanınmakta ve abartı bir derecede sevilmekte olabilir, haftalık dergilerin "boş sayfa kaldı, ne yazayım" dedikleri zaman başvurduğu kaynaklardan biri de olabilir.
ancak tesla "genel" olarak bilinmemekte, tanınmamaktadır. sokaktaki çocuğa sorsan edison'u bilir, ama koca koca profesörler tesla'dan habersizdir.

bizim okul kitaplarımızda bile hep edison öğretilir. sanki elektriği, ampulu o bulmuş, o olmasa şimdi hiç yaşayamazdık gibi davranılır.
oysa ki tesla'nın hayat hikayesine bakarsak, edison üç kağıtçının tekidir.
pazarlama yöntemleri kullanıp, sanki tesla'nın ürünlerinin hep daha kötü olduğunu yaymıştır.
eğer edison'u değil de tesla'yı takip etmiş olsaydık, şimdi daha ucuz, daha fonksiyonel, daha uzun süre dayanan, daha çevre dostu elektrik ve elektrik cihazları kullanıyor olacaktık.

tesla tam anlamıyla elektrik manyağı, çılgını, delisiydi. evinin içini koca koca aletlerle donatıp havada kocaman elektrik akımları yaratıyordu.
onun yaptığı herşeyin değerini daha yeni anlamaktayız.
işin ilginci, mit'ten adamlar (bizim milli istihbahrat birimi değil, normal amerika mit üniversitesi) çıkıp "havada elektrik göndermeyi" bulduğunu ve başardığını gösterip bununla gururlanmakta. kaç yıl önce teslanın becerdiği işler, şimdi sanki ilk kez yapılmış gibi gösteriliyor ve yeni bir proje gibi davranılıyor.

tesla birimiyle haşır neşir olan doktorlar bile tesla'nın kim olduğunu bilmemekteler. bu, bilim tarihinin ne kadar özensiz ve cahil bir hale döndüğünün göstergesidir.