"hiç kimseyi özleyecek kadar sevmiyorum kendimi" diye başlıyorum....

hayattan ,dünyadan ne istediğini bil³meyen; ya da tam tersi ne istediğinin bu kadar fazla bilincinde olmasından dolayı kendi içinde yaşamayı seçmiş;karanlığa gömülmenin sistemin düzeni içinde belki de en akıllıca yol olduğuna karar vermiş olan;
olaylara biraz önyargılı yaklaşan ³ kötü huylarının farkında olup da onlara öyle kabul etmiş ;kendisiyle oturulup saatlerce çene çalınabilecek kapasiteye sahip olan ve" laf lafı açar"sözünün canlı kanlı bir kanıtı olan ³³
dibini aydınlatamayan;aslında bundan da kendisinin hoşnut mu olması gerektiğinin de henüz ayrımına varamamış yazardır...
ayrıca" realist melankoli" şeklinde bir nde kavram yaratıp o kavramın tanımının tam da ortasında hakkını verircesine oturmakta olan;
kendini acıya boğmaktan ³ zevk alıp almadığınıise henüz kendinin de net olarak kestiremediği;
aşırı mutluluktan müsibet doğacağı düşüncesine sahip––bunun ardından gelecek olan derin mutsuzluğu kaldıramayacağını hesaba katarak bu kanıya varmış³––
"ideal dünyada ideal insanlarla yaşamayı" hak eden yazardır....
³
³