osmanlı-türk mimarlığı onunla birlikte bireşim sürecini tamamlamış,arayış aşamasından klasik dönemine geçmiştir.bu geçiş,biçim olarak kubbeyi,düzenleme ilkesi olarak da merkezi planlı yapıyı anıtsal bir mimarlığın en önemli öğesi olan kubbeyi ve ona bağlı taşıyıcılar sistemini en yalın ve açık biçimde kullanıp onu anıtsal mimarlık düzenlemelerinin çekirdeği durumuna getirmek osmanlı-türk mimarlığının dünya mimarlığına bir katkısıdır.böylece hem doğu, hem batı ile ilişki içinde olan,anadolu ve akdeniz kültürlerine sahip çıkan bir osmanlı-türk İslam mimarlık bileşimi ortaya çıkmıştır.