ne istiyoruz
biz istiyoruz ki, bu memlekette yapılan her iş, üç beş kişinin çıkarına değil, bu toprakları dolduran milyonların yararına olsun. herhangi bir kararı alırken, izmmir`de ki ortak tüccar, istanbul`daki ahbap milyoner, değil bu kararların altında beli bükülen çoluk çocuk inleyen yıgınlar göz önünde tutulsun.
biz istiyoruz ki bu topraklar üzerindeki insanlar, kafalarında taşıdıkları fikirlerinden dolayı degil, bu yurdun ve bu halkın yararına yahut zararına yaptıkları işlerden hesap versinler. bu iş incelenirken koltuguna ısınmış beş on hazır yiyicinin menfaati, keyfi değil, milletin hayrı düşünülsün. ve insanları sahiden insan eden o en büyük nimet: hürriyet, riyakar ağızlarda "adam avlama yemi"olarak kullanılmasın.
..................
...............
............
işte biz sadece bunları istiyor ve böyle düşünüyoruz.
eger böyle düşünmek ve bunları istemek şuçsa, hemen haber versinler, bu şuçu işlemekten, yazmaktan, söylemekten vazgeçelim.

yok bunlar suç değilse, o zaman bize açık veya sinsi yollardan vurmaktan vazgeçsinler. çünkü namuslu insanlar, kendine güvenen insanlar, haklı olduguna inanan insanlar, bu kadar kirli yollarda gitmeye lüzum da görmezler, tenezzül de etmezler.

(markopaşa, 10, sayı,10 şubat 1947)